Φόρος τιμής στην Καταλωνία ΙΙ

Το ντοκιμαντερ Φόρος τιμής στην Καταλωνία ΙΙ, δημιουργήθηκε το Μάρτιο του 2010 από το αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης και παρουσιάζει τα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας στην περιοχή της Καταλωνίας.  Αυτό το ντοκιμαντερ υπήρξε έμπνευση για πολλούς από εμάς και πλέον στη Θεσσαλονίκη τα τελευταία δυο χρόνια έχουν δημιουργηθεί παρόμοιες πρωτοβουλίες συλλογικοτήτων. Παρακάτω παραθέτουμε τον επίλογο όπως διατυπώνεται στο ντοκιμαντερ. 

 ''Είμαστε καταμεσής μιας κρίσης που επηρεάζει τα πάντα και τους πάντες. Δεν είναι το τέλος του κόσμου, αλλά το τέλος ενός συγκεκριμένου κόσμου, του κόσμου που χτίστηκε τις δυο τελευταίες δεκαετίες πάνω στο χάρτινο πύργο της κερδοσκοποκής παγκόσμιας αγοράς.

Η κρίση δεν είναι μόνο οικονομική, είναι μια κοινωνική, περιβαλλοντική, πνευματική και χωρική κρίση που οδήγησε σε μια οικονομική κατάρευση και που μπορεί να πυροδοτήσει τάσεις όπως αύξηση του ρατσισμού, της ξενοφοβίας, του σεξισμού, των συγκρούσεων και της γενικευμένης βίας.
 
Καθώς οι κυβερνήσεις έσπευσαν για τη διάσωση χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και πολυεθνικών εταιριών, ξέμειναν από πόρους όταν χρειάστηκε να αντμετωπίσουν τη μαζική ανεργεία και τις μη βιώσιμες συντάξεις. Οι οικονομίες ολόκληρων χωρών  όπως η Ελλάδα, η Πορτογαλία, η Ιρλανδία και η Ισπανία μεταξύ άλλων φτάσαν στα όρια της χρεωκοπίας και ετέθησαν υπό την επιτήρηση ξένων πιστωτών. Το παντοδύναμο ευρώ μετατράπηκε σε ερωτηματικό σε μια νύχτα. Ο μύθος της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης διαλύθηκε στα θολωμένα νερά του φυλετικού εθνικισμού. Οι πολιτικοί άδραξαν την ευκαιρία για να εξοντώσουν τους ανταγωνιστές τους, προκαλώντας μια κρίση της διαχείρησης των κρίσεων και οι δυνάμεις κρατών, πολυεθνικών και ΜΜΕ εκμεταλλεύτηκαν το χάος και το φόβο καλώντας για πειθαρχία, εργασία και θυσίες με την υπόσχεση για επιστροφή στη χαμένη πατρίδα της κατανάλωσης. Μάταια..

 Το παλιό μοντέλο βασισμένο στο να δουλεύεις, να δανείζεσαι και να καταναλώνεις δεν μπορούσε να συντηρηθεί καθώς η πλασματική δημιουργία εικονικού κεφαλαίου έφτασε τα όριά της. Η παγκοσμιοποίηση διέλυσε τις παραδοσιακές βιομηχανίες και το κοινωνικό κράτος. Η περιβαλλοντική κρίση δημιούργησε περαβαλλοντική συνείδηση. Η μη λογοδοσία και η διαφθορά των περισσότερων πολιτικών οδήγησε σε βαθιά έλλειψη εμπιστοσύνης προς αυτούς που ήθελαν να είναι σωτήρες. Οι άνθρωποι έμειναν μόνοι τους... Ο παλιός κόσμος είχε καταρεύσει, μια συρικνωμένη έκδοση του ίδιου τρόπου ζωής δεν θα μπορούσε να σταθεί και δεν υπήρχε καμία αξιόπιστη προοπτική στον ορίζοντα.

Οπότε σπόροι μιας νέας ζωής φυτεύθηκαν στις παρυφές της κοινωνίας,  από αυτούς που τολμούν να εξερευνήσουν και να φανταστούν τα ίχνη μιας νέας ανθρωπότητας, και σκορπίστηκαν από τους ανέμους της ελπίδας διασχίζοντας το σκοτάδι της απελπισίας γοα να φτάσουν σε εσένα εδώ και τώρα!!!'